ZAMANIMIZI İYİ DEĞERLENDİRİYOR MUYUZ?

Hayat var olduğumuz her an devam ediyor. Zaman ise bizlere verilmiş, her yeni gün yenilenen ama ne zaman biteceğini bilemediğimiz bir servet. Evet her şeyin sonu olduğu gibi bize verilen zamanın da sonu gelecek elbet. Peki biz bu zamanı iyi değerlendiriyor muyuz? Asıl önemli olan kısmı bu bence.

Bizleri diğer varlıklardan ayıran en üstün şey akıldır. Ve iyi kullanılan bir akılla zaman da iyi değerlendirilir. İbn-i Sina'nın bir sözü vardır:

¨Kişinin aklı bol olursa, zamandaki kıtlıktan ona bir ziyan olmaz. Kıtlığa rağmen, o aklının bolluğu sayesinde hoş yaşayabilir.¨

Burada ki akıl bolluğu aklın iyi çalışması anlamındadır. Ve sizce de öyle değil mi?

Aklını iyi kullanan insan, zamanını iyi değerlendirebilir, daha pratik düşünebilir, plan program yapıp ona uyabilir ve ihtiyacı olmayan şeylerden çok ihtiyacı olan şeylerle ilgilenip, kendini meşgul etmek yerine kendini geliştirip sıkılmadan kendine zaman ayırabilir. Şimdi burada bir nefes alıp düşünelim. Biz vaktimizi gerçekten iyi değerlendiriyor muyuz? Kendimizi geliştirecek, bize iyi gelecek şeylerle mi uğraşıyoruz yoksa ihtiyacımız olmayan şeylerle mi?

İnsan en iyi kendini tanır. En iyi kendine dost olur. Ve yine en iyi bir şekilde kendisinin en büyük düşmanı olma kapasitesine sahiptir. Bize gerçekten neyin iyi gelip gelmeyeceğini yine biz bilebiliriz. Deneyerek, keşfederek farkına varabiliriz. Bazen şartlar bize iyi gelecek bazı şeylerde fedakarlık etmemizi gerektirebilir. Maddiyatımız yetmeyebilir ya da manevi sorunlarımız olabilir. Her anımız mükemmel olacak diye bir şey yok. Ama böyle durumlarda da şartları katlanabilir hale getirmek de bizim elimizde.

Stefan Zweig, Mecburiyet isimli kitabında şöyle demiştir:

¨Her esaretin içinde özgürlük vardır.¨. Evet ben de buna katılmaktayım. Ellerimize prangalar bile vursalar zihnimize vuramazlar. Aklımıza sınır koyamazlar. Böyle durumlarda zihnen bile kendimize iyi gelebiliriz. Hayata olan ümidimizi koruyarak, hayal kurmaktan vazgeçmeyerek, nefes terapileri yaparak ve daha fazlası ile kendimize iyi gelebiliriz. Yeter ki kendimize iyi gelmek isteyelim.

Şimdi böyle konuşuyorum ama tabi ki benim de bomboş, tembellik ederek geçirdiğim günlerim oluyor. Ama o günün sonunda kendimi eksik hissediyorum. Sizler de kendinize kulak verip, kendinizi geliştirecek şeyler yapmaya alıştıkça; tembellikle geçen günün ardından kendinizi eksik hissedeceksiniz. Tabi şu an ki sistemde makine olmamız bekleniyor bizden. Çalış, çalış çalış. Zaman bulmakta zorluk çekiyoruz bu şekilde de. Ama gerçekten planlı hareket edersek kendimizi geliştirmeye zaman yaratabileceğimize inanıyorum ben. Ve herkes bunu yapabilir. İstemek, inanmak ve çabalamak yeterli.

Zaman ayırıp okuduğunuz için teşekkürler. Kırmızı çerçeveli kalbe basarak beğenebilirsiniz.